Βλέπω παντού τύπους που μετράνε την επιτυχία και την ευτυχία με το χρήμα. Καλα η επιτύχια ειναι μια ανόητη καραμέλα με την οποία μεγαλώνουμε για να ενταχτούμε σ ενα σύστημα δουλειάς και καταναλωσης.Για την ευτυχία δε γνωρίζω. Ακόμη το ψάχνω. Το θέμα είναι οτι βαρέθηκα να βλέπω ανόητους ανθρώπους -βλέπε τηλεπερσόνες-να είναι πάντα μπροστά, να θεωρούν δεδομένη την αφέλεια του κόσμου και ναρκισσιστικά να προβάλλουν την τοσο ευτυχισμένη μίζερη ζωή τους. Ο κόσμος στους δρόμους έχει ομορφιά, ενέργεια, δημιουργικότητα. Αυτό δε βγαίνει ποτέ προς τα έξω απο τα μέσα ενημέρωσης. Μονο οξυζεναρισμένη βλακεία,τρομολαγνεία,καφρίλα,σεξισμός. Χιλιοειπωμένα αυτά που γράφω. Αλλά ρε συ που είναι αυτοι οι γαμημένοι έλληνες πνευματικοί άνθρωποι; Που είναι οι καλλιτέχνες; Πέρα απο το να τραγουδάνε στο μέγαρο και να διαφημίζουν δάνεια κάνουν τίποτα άλλο; Γερασμένη η πνευματική ζωή εδω και ξεπουλημένη στην τηλεοπτική αθηναική κλίκα. Ανόητοι και μείς που τοσον καιρό επιτρέπουμε να μιλάνε αυτοί που δεν έχουν τίποτα να πουν.
Ωραίος σήμερα ο Λαζόπουλος. Έδειξε ότι υπάρχουν στην Ελλάδα και νέοι που αγωνίζονται για σπουδές και όχι για τηλεοπτικά έπαθλα.