Συγνώμη Αμαλία

Ο λόγος που μπήκα εδώ μέσα είναι ο θάνατος της Αμαλίας. Με αυτά που έγραφε έδωσε το σύνθημα:ενεργοποίηση και ξεμπρόστιασμα όλων αυτών που καπηλεύονται τη ζωή μας και τα όνειρα μας. Δεν τη γνώρισα ποτέ. Ακούγαμε την ίδια μουσική, είχαμε κοινά ενδιαφέροντα, την ίδια ηλικία. Ο θάνατος της ήταν ένα είδος ενηλικίωσης για μένα. Κάποιος σαν και μένα έφυγε επειδή κάποιοι άλλοι ήταν ανεύθυνοι. Επίσης η Αμαλία έφυγε επειδή "μορφωμένα" και "ευαισθητοποιημένα" παιδιά σαν και μένα ζούσαμε και ζούμε στην καλοφτιαγμένη και "ξενοφτιαγμένη" παρένθεση μας. Συγνώμη Αμαλία για την παθητικότητα μας. Χωρίς υποσχέσεις και βαριά λόγια θα γίνω και θα γίνουμε η διαβρωτική δύναμη που θα ταράξει τον ύπνο-και οχι μόνο-όλων εκείνων που γλέντουν ανεύθυνα εκμεταλλευόμενοι τον πόνο των άλλων. Και πάλι συγνώμη φιλενάδα